Loksins komin á áfangastað

Núna sit ég inní stofu, þar sem ég get ekki verið á netinu inní herbergi, vel gert Ekvadorsk nettenging.. nei segi svona, fínt að hafa net yfirhöfuð :) En klukkan hér er í kringum hálfátta og ég er að deyja úr þreytu en langar að segja ykkur aðeins hvað ég hef verið að gera! (afþví að ég hef ekkert betra að gera)

Skvísur í Quito

Mamma og pabbi hérna úti - já ég er stærst í fjölskyldunni minni.

En ætla segja ykkur aðeins frá ferðalaginu, en það byrjaði svoldið skringilega. Við hittumst öll á flugvellinum hjá kaffi tár, nema fjölskyldan hennar Unu, því pabbi hennar var að sækja vegabréfin okkar,sem áttu að koma með flugvél aðeins fyrr, en auðvitað klikkaði það og Una hringdi og sagði að það væri aðeins eitt vegabréf fundið og ekki væri vitað um hin, þannig við tók meiri bið og við heyrðum talað um að það gæti orðið lengri frestun á ferðalaginu og svoleiðis, en loksins fundust þau á pósthúsinu í Reykjavík (ekki hugmynd afhverju) og voru send með leigubíl uppá flugvöll, hálftíma fyrir fyrsta flugið okkar, soldið stressandi! Þá var drifið í því að kveðja, og fellt nokkur tár en svo liggur við hlupum við að gate-inu okkar og ferðalagið hófst. Fyrsta flugið var flug til Boston og tók það að mig minnir sirka 5 tíma. Þá tók við áframhaldandi ferðalag, langar raðir og allskonar vesen en við trítuðum okkur aðeins eftir á með Dunkin Donuts og kaffi! Svo tók við 3 og hálfstíma flug til Miami, þar sem við höfðum mjög stuttan tíma til að komast að gate-inu okkar og í flug, en þar sem við vorum nánast dauð úr hungri, tókum við smá áhættu og settumst á veitingastað og fengum okkur að borða, eftir langa bið! Svo hlupum við að gateinu, allir smá pirraðir og segja okkur að drífa okkur og svona, en meina ég var södd og það var fyrir bestu! Við tók 4 tíma flug á ný og sá ég ekki fram á spennandi tíma, en viti menn við hliðiná okkur Gunnari sat gull af manni og spjallaði við okkur um Ekvador alllan tíman og meira segja bauð okkur öllum ef við vildum að koma á "býlið sitt" rétt fyrir utan höfuðborgina ef við vildum, sýndi okkur myndir og allt og þetta er alveg eins og paradís! Hver veit nema maður skelli sér þangað einn góðan veðurdag (og nei hann er ekki pedo, börnin hans voru þarna með honum) Þegar við loksins lentum var klukkan cirka 5 á Íslandi, og vorum við þá búin að feðast í næstum því sólahring og þreytan farin að segja veeel til sín, og eina sem við hugsuðum um var að komast í rúm og fara sofa, og þá birtist Sebastian (yfirmaður AFS í Quito) eins og engill og henti töskunum okkar í skottið á ferðabíl og sagði okkur að nú yrðum við keyrð á hótel og hann myndi hitta okkur í fyrramálið, hef held ég aldrei verið jafn fegin (nennti engan vegin að keyra í 5 tíma í viðbót að borginni minni) Þegar við komum á hótelið var það fyrsta sem við sáum að það var internet i boði svo allir fóru aðeins á netið áður en við fórum að sofa.

Næsta morgun vöknuðum við öll um 7 leytið, aðalega af því hann Gunnar dró frá gluggatjöldin og gat ekki sleppt því að segja hátt VÁ, og litum við öll útum gluggann, shiii annað eins útsýni hef ég ekki séð! En við fórum svo niður í morgunmat um hálfníu og það sem beið okkur var ristabrauð og sulta, what a breakfest eftir allt ferðalagið en okei allt í góðu, borðuðum og fórum svo að huga að brottför þegar Sebastian birtist og sagði að engin af okkur væri að fara strax svo við gætum slakað á, og minnti okkur á hádegismat klukkan 2. Við nenntum engan vegin að fara aftur að sofa svo við höfðum okkur til og fórum í göngutúr um Quito, kíktum í búðir, borðuðum versta bakarísmat í heimi og allskonar túristalega hluti. Quito er voða voða falleg, eins og sést á myndunum! Svo tók við chill og matur þangað til Ólöf var fyrst sótt, svo Una og Gunnar og ég beið ein á hótelinu... En svo kom Sebastian og við fórum að kveðja Unu og Gunnar (aftur) á flugvöllinum því þau áttu að fara í flug til síns heimabæ. Soldið erfitt að kveðja þau!  Svo var ég keyrð til "frænku" minnar, sem býr í risa risa risa stóru húsi í ríka hverfinu í Quito, held ég hafi talið svona 6 stofur. En ég kíkti í tölvunna hjá henni og sofnaði svo í sófanum. Vaknaði svo við óþægilegt augnaráð frá kettinum hennar og fékk að borða hjá henni, og loksins kom hostfjölskyldan mín og sótti mig (Mamman,pabbin og yngsta systirinn sem býr í Quito) Við fórum fljótlega af stað og förinni var heitið í íbúðina hjá systir minni, og mér var sagt að ég yrði þar yfir helgina og myndi svo fara til Guaranda á sunnudegi og leist mér bara ágætlega á það!

Vaknaði morgunin eftir og fór niður og fékk morgunmat. Mamma þú getur verið stolt af því hvað ég borðaði, ommulettu með fullt af grænmeti og drasli! Svo fór ég í moll með systur minni hérna, og keypti mér m.a. buxur og skó fyrir skólann! Svo var bara leti og hádegismatur (Fiskikartöflusúpa,borðaði hana líka mamma) fór svo með host-mömmu minni í klippingu. Svo var bara leti um kvöldið aftur og sofnaði snemma!

Sunnudagurinn rann upp bjartur og fagur (nei ok djók) og við hentum í okkur morgunmat, fyrsti venjulegi maturinn sem ég bragðaði í Ekvador (Samloka með osti og kakó) og svo pakkaði ég og við lögðum af stað til Guaranda í litla bílnum þeirra , ekkert það þæginlegasta en ég meina ég hafði bók og ipod, síðan eru þetta bara rétt rúmir 5 tímar.. En við stoppuðum samt nokkru sinnum,meðal annars í fallegasta krikjugarði sem ég hef séð og fórum á leiðið hjá systir hostpabba míns og allir voru að biðja og svona, skildi ekki orð en þetta var samt sem áður mjög fallegt. Loksins vorum við komin til Guaranda og þá hitti ég Valeriu, hostsystir mína sem ég er búin að spjalla mest við og litla strákinn hennar sem er algjör dúlla! Einnig tóku á móti mér 3 hundar og svo köttur inni og einnig var mér sagt frá 10 hænunum útí garði, sem ég átti eftir að kynnast betur...
Ég er með sér herbergi,sem er alveg ágætt bara og sér klósett sem er mjög fínt. Húsið er frekar stórt og fínt miðað við bæinn, eða skiljiði, myndi kannski ekkert vera talið gott á Íslandi, en hér er það mjög fínt. Ég pakkaði uppúr töskunum, fór og fékk mér að borða og sofnaði svo um 10-11. Skrýtið hvað maður er alllltaf þreyttur hérna, útaf öllu sem maður er að inntaka.

Vaknaði klukkan fimm í morgun þegar hel**** hanin galaði á fullu endalaust, góð byrjun á deginum.. En í dag átti að vera fyrsti skóladagurinn minn en svo sagði hostsystir mín að ég þyrfti ekkert að mæta útaf það væri bara verið að fara tala endalausa spænsku og ég myndi ekkert hafa gaman af því, og ég  var eiginlega bara frekar fegin (sérstaklega því þá get ég beðið í 1 dag í viðbót með að klæðast viðbjóðslegasta skólabúning fyrr og síðar). En í staðin fór ég með litla bróðir mínum (strákur hostsystir minnar) á skólasetninguna hans, sem var frekar gaman því þar kynntist ég öðrum skiptinema sem heitir Sara og er frá Finnlandi, og loksins gat ég þá talað við eitthvern! Einnig hitti ég Host fjölskylduna hennar sem er búin að vera mjög dugleg að spjalla við mig á facebook, ég veit ekki alveg afhverju, og mamma hennar var þvílíkt glöð að sjá mig því hún ætlaði að kynna mig fyrir syni sínum sem hún gerði og ég var allan tíman að reyna forðast að vera nálægt honum (sem var mjög erfitt) En þetta var samt ágætt að hitta annað fólk og svona, hitti einnig íslenska stelpu sem er hérna í heimsókn, gott að geta talað við hana líka! (gleymdi samt að setja á mig sólarvörn og mun ekki gera það aftur:S:S)  Fór svo í göngutúr með Valgerði, leyfði mér aðeins og smakkaði geggjaðan ís ásamt frönskum, kem spikfeit heim...Svo fórum við á kaffihús með skiptinemunum sem eru hérna í bænum mínum, sem var ágætt, pirrandi að skilja ekki neitt, meðan flestar tala spænsku, en þetta kemur :)

Er núna búin að segja frá því helsta sem ég hef verið að gera! Voða óspennandi enn sem komið er, en svo byrjar skólinn á morgun og svona, vonandi verður allt betra þá :) Fjölskyldan mín er samt mjög góð og vill allt fyrir mig gera, bara erfitt að aðlagast að svona breyttum aðstæðum en bærinn er mjög fátæklegur, þrátt fyrir að það séu margir fallegir staðir á honum. En þetta er svona erfitt fyrst, er að læra tungumálið meira og meira með hverjum deginum sem líður og svona!
En sakna ykkar allra rosalega mikið, og skrýtin tilhugsun að ég muni ekki getað séð ykkur næstu 10 mánuðina:(

En ætla reyna vera jákvæð!
Þangað til næst
Svana