Alveg að koma jól!

Verð að afska hvað ég hef verið löt að blogga, það er bara svo erfitt að koma sér í það! En hef enga afsökun núna, þar sem ég ligg heima í þunglyndiskasti, sárlasin hlustandi á íslenska jólatónlist og með mestu löngun í lakkrístoppa sem ég veit...

þessar uppáhalds á afmælisadaginn

Nei okei ekki alveg svona slæmt, en er semsagt veik, að öllum líkindum með væga matareitrun og er ekki búin að borða neitt síðan í fyrradag (gott fyrir megrunina mína, AFS= another fat student). En veiktist að ég held eftir afmælisdaginn minn 11 des, sem var mjög góður dagur. Mætti í skólann og allir rosa góðir og knúsa mig og segja hamingju með afmælið og svo keypti bekkurinn minn afmælisköku handa mér (sem gerði mig veika en hugurinn gildir) og sungu fyrir mig algjörar dúllur! Og ekki verra að við borðuðum kökuna í 2 földum  eðlisfræði tíma! Svo fór ég heim og talaði við fjölskyldu og vini á skype sem gerði daginn enn betri og svo til að toppa daginn, þá var ég læst inní herbergi um sex meðan  undirbúðið var "surprice" veisla og allar skiptinemastelpurnar komu syngjandi útúr einu herberginu og fullt af kræsingum og svona, yndislegt kvöld og dagur bara :)

Með Ólöfunum mínum

Túristast í Quito

Það er samt fullt búið að gerast! Síðstu 3 helgar hef ég verið á ferðalögum, fyrstu 2 í Quito sem var rosalega skemmtilegar ferðir báðar tvær. Fyrri helgina fór ég t.d. og hitti 2 íslenskar stelpur og kvöldið með þeim var fremur ógleymanlegt þökk sé rafmagnslausum lyftum og óþolinmóðum taxa!  Fór líka í svona lyftu upp í fjöllin til að skoða Quito, kíkti í moll og svona. Næstu helgi var meira kósý bara, fór með pabba mínum og litla bróðir mínum að skoða fullt af túristabyggingum sem voru rosalega flottar allar og sérstaklega kirkjurnar þótt pabbi minn hérna getur verið soldið öfgafullur og ég er ekki alveg áhugasömust um sögu 3000 ára gamla kirkju, en hann leigði enskan leiðsögumann fyrir mig svo ég gæti fengið að vita allt um þessa kirkju og ég þurfti að láta eins og ég væri bara mest áhugasömust í heimi í rúma 2 klukkutíma um þessa kirkju. En samt sem áður áhugavert.

Bestu herbergisfélagarnir!

Síðasta helgi var líka snilld, æltuðum að fara skiptinemastelpurnar á ströndinna, en því miður þá kom jarðskjálfti á þeim stað, grátleg tilviljun, en ákváðum þá í staðinn að fara bara á "mini Amazon" sem er staður sem heitir Puyo og er svona týpískur ferðamannastaður, ekki strönd en rosalega heitt og gerðum fullt af skemmtilegum hlutum og nutum þess að komast úr rigningunni frá Guaranda í það að geta labað um í stuttbuxum, eins og ég var búin að ýminda mér Ekvador! Fórum meðal annars í "Canopy" sem er mesta snilldin, þar sem þú ert hengd á línu á milli fjalla og ýtt þér á milli fjallana! í "lausu lofti". Adrenalínið í botni og fyndnasta sem ég veit þegar það var ekki ýtt vinkonu minni nógu hratt yfir línuna og hún festist í miðjunni, öskrandi "AFHVERJU ÉG" og þurfti þvílíka björgun! Fórum líka í apagarð þar sem ég varð fyrir árás af apa, því ég var með mat í vasanum. Svo borðuðum við góðan mat, slökun og svo auðvitað var kíkt aðeins út um kvöldið, sem var tilbreyting eins og oft áður frá sama staðnum í Guaranda! Geðveik ferð í alla staði bara.

 Svo átti litli bróðir minn afmæli, og var svaka veisla fyrir hann, fórum líka um daginn í lautarferð stelpurnar hérna með fullt af góðgæti! Er búin að gera fullt í Nóvember og Desember :)

Allir að skrópa saman, voða gaman

Skólinn er líka alltaf jafn mikil skemmtun. Sagði í síðasta bloggi að ég væri búin að fá þær fréttir um að ég þyrfti að fara læra meira í skólanum og haldiði ekki að stelpan hafi slátrað þessu og fengið 2 tíur síðan þá. Skiptir engu máli að það var í ensku og teiknitíma, tía er alltaf tía. Annars er þessi skóli mesta rugl í heimi, um daginn komu strákar aftur með reyksprengju og köstuðu þeim bara inn í tíma eins og ekkert væri, einnig fóru tveir í slag í miðjum tíma, dans"fight" í miðjum tíma svo þegar tveir eru að dansa og ögra hinum, fáránlega fyndið og greyið kennarinn vissi ekkert hvað hún átti að gera þegar allir voru bara að missa sig þarna, krakkarnir í bekknum mínum tóku sig líka til og hópskrópuðu í fyrsta skipti, best í heimi þegar við vorum öll að hlaupa bakvið skólann og skólastjórinn búin að stilla sér upp niðri þar sem hann hélt að við myndum koma  niður en hlupum því á annan stað og allir í stress kasti öskrandi að þetta væri í fyrsta skipti sem þau væru að skrópa og eitthvað, allavega fyndin upplifun. Svo daginn eftir ákvað allur árgangurinn að skrópa til að horfa á fótbolta, og við skiptinema stelpurnar í skólanum ætluðum nú auðvitað að nýta okkur þetta tækifæri líka og vorum á leiðinni út þegar það var öskrað "skiptinemastelpur, ef þið farið út núna þá sendi ég ykkur heim til landsins ykkar á morgun!!" Við auðvitað í sjokki og fórum því bara aftur upp í skóla, sátum í sólbaði á eina staðnum í skólanum þar sem næst internet og biðum í 2 tíma þangað til okkur fannst þetta vera komið gott og fórum heim. Gæti skrifað endalaust af sögum um elsku skólann minn hérna, alveg smá tilbreyting frá FVA þótt ég væri ekkert á móti að vera komin í jólafrí núna kveðja stelpan sem fær jólafrí í 2 daga.

Thanksgiving

Svo hélt Shannon thanksgiving um daginn, sem var rosaaalega ljúffengt og enn ljúffengara að sleppa skóla til að elda í heilan dag. Þeir sem þekkja mig þekkja líka hæfni mína í eldhúsinu sem varð til þess að ég var meira sett í aðstoðarkokkastarf eins og að skipta um lög í itunes og leggja á borð. En samt gaman og þetta kvöld var yndislegt!

Allt á fullu í þessu yndislega sjálfboðastarfi

Shannon, Bjarni íslendingur og ég í Salinas!

Skráðum okkur líka í sjálfboðastarf, sem var ekkert svo góð hugmynd. En enn og aftur fengum við frí í skólanum og fórum í bæ nálægt Guaranda að selja súkkulaði, 2 daga í röð. En þessi bær sem samt rosa fallegur og svona en samt, selja súkkulaði í 20 stiga hita er ekki að gera sig. Ekki var heldur nóg að fara 2x í þennan bæ sömu vikunna, heldur kom í heimsókn strákur frá Íslandi til fjölskyldunnar minnar og ég var sett í það verkefni að fara sýna honum þennan bæ með Shannon, labba uppá fjöllinn og svona gaman. Hittum reyndar mesta dúllumann í heimi frá Hollandi, sem sagði okkur frá því að hann hefði verið rændur í Quito og sýndi okkur stungusár á handleggjunum og svona, var í sjokki! Greyið gamli kallin, var tekið af honum fullt af peningum og myndavél og svona, en samt var hann svo ánægður!
Allavega ætla ég að fara meira varlega héðan í frá!

El parque

Á mánudaginn var kveikt á jólaljósunum eins og er alltaf gert á Akratorgi, allir hittast og horft á þegar það er kveikt á jólatréinu, en nei þetta er það fallegasta sem ég hef séð! Aðalstaðurinn hér í Guaranda er alsettur ljósaperum og ljósadýrðin á kvöldin er geðveik!

Um daginn var líka rafmagnslaust í húsinu mínu allan daginn, og var ein heima og var að deyja úr hræðslu, sá ekki neitt og endaði með því að fara sofa klukkan sex. Ótrúlegt hvað ég er samt byrjuð að fara sofa snemma,   aðalega vegna þess að það er ekkert að gera hérna á kvöldin og þarf að vakna sex. Reyndar er aðeins búin að vera breyting á þessu núna þar sem ótrúlegt en satt þá nær internetið inní herbergið mitt! Þá er sko gleði, þar sem pabba mínum er illa við að ég sé mikið í tölvunni þá núna get ég bara sagst vera fara sofa! Lítið sem þarf til að gleðja stelpuna í Ekvador!

Bestar! 

Annars eru bara ellefu dagar í jól og er komin í mesta jólaskap í heimi!! Sérstaklega því jólatréið er löngu komið upp og það er rosalega fallegt, sirka 50 sentimetrar og hvítt á litinn. Nei þetta verða skrýtinn jól og svo frétti ég líka að jólunum hér er fagnað 25.desember um morguninn, til að toppa allt saman. En það koma jól eftir þessi jól og djöfull mun ég njóta íslenskra jóla í botn á næsta ári! Er strax komin með allskonar plön fyrir þau!

Hef ekki tíma til að hugsa svona niðurdrepandi hugsanir,ætla mér að njóta tímans hérna og það eru bara rétt rúmir sex og hálfur mánuðir eftir og fullt af skemmtilegu að gerast strax eftir jól:) Fer á ströndina í janúar með skiptinemakrökkunum í Ekvador, skiptivika í febrúar þar sem við skiptum um bæ í viku til að upplifa meira,CARNAVAL í febrúar líka, frí í skólanum endalausar veislur og skemmtileg heit, á víst að vera ein besta upplifunin fyrir skiptinema í Guaranda og fólk hættir ekki að tala um þetta svo verð að viðurkenna að ég orðin svoldið spennt! Svo Galapagos eyjarnar í apríl og fullt meira! Svo styttist í heimför með hverjum deginum sem líður, trúi varla að það sé bara rúmt hálf ár eftir, þetta er svo sannarlega búið að vera þeir bestu en erfiðustu mánuðir sem ég hef upplifað og búin að kynnast svo mikið af fólki og er viss um að þeir eigi bara eftir að verða betri og betri, sérstaklega þegar spænskan dettur alveg inn, þetta er allt að koma!

En þetta er orðið nógu langt, langaði bara segja gleðileg jól til ykkar allra og sakna ykkar rosalega mikið! Sjáumst eftir 194 daga, þangað til ætla ég að reyna hafa rosalega gaman.

Sakna hennar svo mikið....

“The journey is the destination.”

Ég er núna ekki búin að blogga í næstum 3 vikur og fullt sem hefur gerst á þessum stutta tíma, og verð líka að  blogga fyrir hana mömmu mína sem hættir ekki að tuða...

En þessar 3 vikur hafa liðið svo hratt, sem er gott og slæmt, ég verð komin heim áður en ég veit af ef tíminn ætlar að halda áfram að líða svona hratt.  En er ekki alltaf sagt að tíminn líður hratt þegar gaman er, sem á mjög vel við núna! 

Eftir síðasta blogg var hittingur hjá okkur stelpunum í bænum, einu sinni í mánuði hittumst við allar og eitt "land" eldar eitthvað sem er svona týpískur réttur í landinu þeirra. Ítalía endaði og gerði venjulegasta pasta í heimi sem bragðaðist líka ágætlega, ég þarf að elda í desember sem verður eitthvað miðað við matreiðsluhæfileika mína. Annars eru hugmyndir af eitthverjum auðveldum al-íslenskum rétt velkomnar.

Ég sagði líka frá því í síðasta bloggi að Shannon,stelpa frá US, ætti í miklum vandræðum með fjölskylduna sína og svoleiðis, og loksins gerðist eitthvað í þeim málum. Hún ákvað að skipta um fjölskyldu og nýja fjölskyldan hennar er mjög fín. Hún átti heima hjá mér eina viku á milli fjölskyldu-skiptana og það var mjöög gaman. Við elduðum fyrir fjöslkylduna mína (er alltaf að þróa matreiðsluhæfileika mína), bökuðum köku (enn og aftur að þróa matreiðsluhæfileikana mína) og vorum bara bestu dætur í heimi eins og alltaf. Síðustu helgi vorum við líka skildar eftir einar heima yfir helgi, sem sýnir bara hversu mikið traust við höfum unnið, og það var mjög ljúft þótt við frestuðum svoldið að þrífa húsið þangað til á sunnudaginn og það tók sinn tíma. Síðasta helgi fór því bara í rölt um bæinn, borða mikið óhollt og smá halloween-partý um laugardagskvöldið.

Bíða og vona eftir góðri útk

Ég lenti líka í einu fyndnasta atviki sem hefur komið fyrir mig hérna úti. Við Shannon ákváðum að fara í plokkun og litun sem við höfðum betur getað sleppt. Plokkunnin var ekki plokkun, hún notaði venjulega rakvél og rakaði þangað til ég sat eftir með örþunna línu. En ég gat lítið gert í því, vonaði bara að lituninn myndi heppnast betur. Við sátum prúðar og stilltar í stólunum meðan hún makaði að við héldum brúnum lit á augnbrýrnar okkar, en mér þótti samt frekar skrýtið að efnið var fremur hvítt og leit út eins og hárlitur. En svo var þetta loksins reddý, og ég dó næstum. Haldið ekki að gellan hafi bara aflitað á okkur augnabrýrnar! Eitthvað misskilið okkur og löbbuðum við út með hvítar, aflitaðar augnabrýr sem var það besta sem ég veit. Flýttum okkur nú samt heim og kipptum þessu í lag!
Fór líka í litun á hárinu, sem var nauðsyn. Ætla ekki að fara nánar útí það, nema það að ég mun ekki fara aftur á sama stað.... Kv Barbie.

Annars er þessi vika sem er að líða búin að vera frekar mikið ljúf. Skólavikan var heldur betur skrautleg, á mánudeginum vorum við búnar í skólanum klukkan tíu útaf krakkar þurftu að fara undirbúa tilraunirnar sínar fyrir morgundaginn, því á þriðjudaginn var svo tilraunardagur og eitthver hátíð sem var geggjað, því við skiptinemarnir þurftum ekki að gera neitt nema skoða allt sem krakkarnir höfðu undirbúið og hlusta á t.d. karókí á ensku sem var það fyndnasta sem ég veit. Miðvikudaginn var svo engin skóli því kennararnir höfðu verið svo lengi í skólanum daginn áður að taka til eftir daginn, fimmtudaginn var skóli til 11 og svo foreldrafundir fyrir hina krakkana og föstudaginn var engin skóli því var ákveðin hátíðardagur, dagur hinna dauðu. Svo já, mjög ljúf skólavika, og er því ekki að nenna venjulegri skólaviku núna á mánudaginn kemur.... og já plús það að það er búið að segja við mig að núna þurfi ég sko að fara reyna gera heimavinnuna og læra í skólanum, ég segi bara gangi mér vel og ég mun pottþétt fá 10 í næsta efnafræðiprófi á spænsku, tala nú ekki um eðlisfræði og sögu.

Í síðustu viku fórum við Shannon og Saara með Valeriu systir minni í svona spa-sundlaug. Það var rosa fínt, fórum í nudd í andlitinu, líkamanum og allt fyrir litla 10 dollara, sem myndi kosta á Íslandi svona 100 dollara.
Ekkert smá næs að sitja í heitapottinum,nýbúin í yndislegu nuddi og japplandi á íspinna. Ef eitthver nennir í heimsókn þá skal ég bjóða honum/henni þangað, og borga og allt!! (freistandi ég veit)

Á fimmtudaginn var ég samt búin að lofa að vera með í eitthverjum dansi með bekkjafélögum mínum, sem væri nú ekki frásögufærandi nema hvað að mér var ekki sagt að þetta væri 2 tíma session kringum allan bæinn. Allir frá bænum mínum voru búnir að raða sér í kringum göturnar meðan við dönsuðum á fullu við gangnam style lagið. Eitt af því vandræðalegasta sem ég hef gert. En kvöldið endaði þó ennþá betur, þar sem fjölskyldan mín var föst í Quito og ég þurfti að banka uppá hjá vinkonu minni klukkan tíu og spurja hvort ég mætti gista því ég gleymdi lyklinum mínum heima.... Það var samt ekkert mál og var það rosa gaman en þessi dagur var samt heldur betur skrýtinn. 

Frænka ég og systa

Þessi helgi fór svo í að eyða tíma með fjölskyldunni meira og minna. Borðaði líka naggrís í annað skipti, og ég er ekki að ljúga, þetta er ágætis matur.

Fór svo í afmæli hjá ömmu hennar Shannonar á föstudaginn sem var fínt, því eins og ég sagði fjölskyldan hennar er skemmtileg! Fór svo í gær í kirkjugarð með fjölskyldunni minni og þau sýndu mér staðinn sem þau verða jörðuð, allt tilbúið, frekar spes. Horfði svo á 3 spænskar myndir með systrum mínum og endaði kvöldið á smá dansleik, eins og venjulega á laugardagskvöldum í Guaranda, sem hefur minna að gera en á Akranesi.

Er svo líka komin með nóg af óstundvísi hérna. Það er eitt af því sem ég sakna mest við Ísland, er að þegar fólk segist ætla koma klukkan 3 þá kemur það klukkan 3. (í flestum tilvikum). Hér þýðir 3, 5. Hló svoldið þegar mamma mín hérna var á fullu að undirbúa heimsókn fyrir eina stelpu frá Ameríku sem sagðist koma klukkan átta og mamma mín hérna var svoldið sein og sagði svo, stelpan sem er að koma er á Ameriskumtíma, ekki Ecuadorískum tíma svo hún mun koma á réttum tíma. Allavega gott að þau eru nokkurn veginn meðvituð um þetta vandamál.

kötturinn minn elskar mig

Annars gengur allt saman vel, búið að vera lítill rigning undafarna daga, mikil sól, mikil gleði sem fylgir því (og mikill ís, önnur saga). Er samt byrjuð að kvíða fyrir jólunum, þótt það séu margir margir dagar í þau, en það verður pottþétt eitt af því erfiðasta. En það koma fleiri jól eftir þessi jól, reyni að hugsa svoleiðis. 

Vonandi hafi þið það gott á Íslandi, ég ætla njóta næstu sjö mánuðum og 2 vikum í botn í Ecuador.

Sakna ykkar allra,

Svana

ps ef eitthver vill senda mér bréf eða pakka þá er heimilsfangið mitt:

Familia Camacho Andrade (Svana) 

Panamericana norte KM6

Guaranda - Bolivar

Ecuador

• 

  
  

  
  

Lífið í Ecuador

Núna er rigningatímabil að byrja í Guaranda sem sökkar. Á morgnana er yfirleitt sól og hlýtt, sem er must því annars myndi ég deyja úr kulda í skólabúningnum. Svo eftir hádegi koma skýinn og á byrjar að rigna með kvöldinu. En þetta stendur bara yfir í 2-3 mánuði svo ég lifi þetta af.

Ég ætlaði að reyna skrifa um daglega lífið mitt hér, hvernig daglega rútínan er og svona en komst þá að því að það er ekkert svoleiðis til hérna. Ég veit aldrei hvernig skóladagurinn verður, hvað ég muni gera yfir daginn (yfirleitt) og hvernig kvöldin verða. Veit ekki einu sinni hvað ég muni fá í hádegismat. Gott dæmi um mjög týpiskan dag í Guaranda var gærdagurinn sem var mjög skrautlegur. Byrjaði á því að þurfa taka ein strætó í skólann þar sem fjölskyldan mín ákvað að skella sér til Rió Bamba að sinna erindum og mér langaði ekki með, hafði á tilfinningunni að Shannon myndi þurfa á mér að halda í skólanum sem reyndist rétt. Eftir verstu strætóferð lífs míns þar sem strætóinn var fullur af fólki og ég gat ekki hreyft mig þá var ég loksins mætt í skólann, á réttum tíma! Heilsaði öllum sem voru komnir með koss á kinnina og settist í sætið mitt, þreytt en búin að sætta mig við staðreyndina að þurfa komast í gengnum tvöfaldan eðlisfræðistíma á spænsku. En svo varð ekki því um leið og tíminn átti að byrja fékk ég sms frá Shannon sem sagði mér að koma út, strax og um leið og ég kom út byrjaði hún að hágráta. Það eru erfiðir tímar í gangi hjá henni, hún er þjónn fjölskyldu sinnar í réttum orðum. En eftir erfiðan morgun, þá fór bekkurinn í körfubolta, og svo átti að vera leikfimi en það var ekki, og við Shannon ætluðum að fara heim en þá hittum við leikfimiskennarana sem báðu okkur um að koma hlaupa með hinum, fengum far hjá þeim uppá völl meðan allir hinir löbbuðu (prinsessustælar) þeir skipuðu okkur að hlaupa 10 hringi. Kláruðum það, ásamt öðrum æfingum og ætluðum að fara rölta heim en Shannon vildi frekar standa aftan á pikkupp, því var næst á dagskrá að spotta svoleiðis bíl sem reyndist ekkert vandamál og skemmtum við okkur vel á leiðinni heim! Eða ég gat ekki farið heim þar sem ég er ekki með lykil að húsinu, svo ég fór til Mariele og fékk að koma í hádegismat þar. Hef aldrei borðað jafn mikið, því ég vildi ekki vera dónaleg að leyfa mat. En svo fór ég til Shannon og lékum við bróðir hennar og gerðum te, smá húsverk auðvitað... Eftir það fórum við á markaðinn og enduðum svo á því að hitta hinar stelpurnar og fórum á Teraza sem er skemmtistaður hér, að horfa á landsleikinn. Elska hvað það er mikil stemning í kringum landsleiki hérna, fólk fær frí í vinnu, allir eru í gulum bolum og svona gaman! Eftir leikinn fór ég svo út að borða á pizzastað með Valeriu, mömmu og Völu og Lisu frá frakklandi. Kom svo loksins heim um 9 og var uppgefin eftir daginn, og sofnaði í öllum fötunum. Vaknaði svo í morgun, orðin hálfslöpp, og er því bara búin að hafa það kósý í dag, enda óspennandi veður og hljómar mun betur að sitja inní, horfa mynd og drekka heitt kakó. 

Dagarnir hérna eru því mjög misjafnir, sérstaklega skólinn þar sem við skiptinemarnir fáum eiginlega að gera það sem við viljum. Eins og í síðustu viku þegar ég og Shannon fórum held ég í 4 leikfimistíma á einum degi, bara því okkur vantaði hreyfingu! Sakna smá að hafa svona smá rútínu, en þegar ég hugsa um hvernig rútínan var á Íslandi, vakna,æfing,skóli,sofa/læra,æfing þá er þetta líka fín tilbreyting, allavega í eitt ár.

Pís and löv 

Síðustu helgi fór ég með fjölskyldunni á stað sem heitir Zalampe, sem er cirka 2 tímar frá Guaranda. En þessir 2 tímar skipta miklu í sambandi við veðurfar, því um þarna var um 30 stiga hiti og mér hefur sjaldan verið jafn heitt. En það var samt fínt að komast smá í burtu, tana smá, synda í læknum, kynnast öðruvísi stöðum og þar á meðal moskituflugunum sem létu fæturnar á mér ekki í friði og er öll útí bitum!
 Þarna er gríðarlega mikil fátæk og ég eiginlega skil ekki hvernig fólk getur búið þarna alla sína ævi, ekki bara vegna fátæktarinar heldur líka vegna þess að þetta er svo pínu,pínu,pínu lítið og ekker tað gera þarna. Og til að bæta við þá er ekkert símasamband né netsamband þarna heldur. S.s þetta var mjög fín helgi, en það var líka mjög gott að komast "heim".

Greyið greyið löppin mín:(

Smá "systkina" myndataka fyrir laugardagsgaman

Þar síðusta helgi var líka fín, á föstudagskvöldið var planið að fara á tónleika með skipitnemastelpunum, vorum bara þrjár sem komust, og þetta var það fyndnasta sem ég hef séð og við ákvuðum að eyða ekki föstudagskvöldi að horfa á þetta svo við kíktum út, smá rúnt og kósý. Á laugardeginum vaknaði ég við heldur betur skrýtnar aðstæður, en fjölskyldan mín var öll mætt í eytt herbergi að plokka maís og ég varð að gjöra svo vel að hjálpa þeim. Frekar skrýtin morgun en hann tók enda og kvöldið kom og ég fór til Shannon (soldið mikið fastar saman) og við gerðum okkur til og fórum út að "dansa" ásamt Mariele, og svo sleepover, djöfulsins dúllur maður. Vöknuðum reyndar snemma og undirbjuggum morgunmat auðvitað, eins og ég sagði hún er þjónn fjölskyldu sinnar. 

Plokka maís, sú allra ferskasta

Helgarnar hérna eru mjög skemmtilegar, alltaf eitthvað að gerast þá og svona. Reyndar þarf maður alltaf að fara mjög varlega, því umferðin er skelfileg hérna um helgar og allir drekka og keyra og svona. Urðu tvö bílslys fyrir utan húsið mitt þessa helgi, og í bæði skiptin var ég nýkominn heim, sem betur fer. 

Ég á líka ekvadorskavini, sem eru mjög fínir krakkar,bekkjafélagarnir mínir eru rosa fínir, sérstaklega stelpurnar en þær eru alveg að hjálpa mér mikið í skólanum og svona, buðu mér líka í sleepover síðasta miðvikudag sem var rosalega skrautlegt. Krakkar hérna á mínum aldri, sérstkalega stelpur mega ekki mikið fara út og þess vegna er ég alltaf með skiptinemastelpunum, svoleiðis er það bara hér! Stelpan sem var að halda "sleepoverið" þurfti að biðja um leyfi og tók það sinn tíma, bara til þess að labba á móti stelpu hérna, því hún var ekki alveg viss hvar húsið hennar var, og klukkan var rétt um átta. Veit ekki alveg afhverju þetta er svona, aðalega vegna þess að Guaranda er svo minnst hættulegi bær í heimi! Bara allt svo öðruvísi hér, krakkar á Íslandi eru svo miklu,miklu frjálsari og ég held að það sé bara miklu betra, hérna eru margir svo háðir foreldrum sínum og frekar barnalegir ef ég á að segja eins og er.

Annars líður mér ágætlega þessa dagana, næstum búin að vera hér í 2 mánuði og aðeins rétt rúmir átta eftir! Líður svo hratt og mér langar eiginlega voða lítið heim ákkurat núna,þótt ég sakni allra rosalega mikið og heimþráin kemur soldið oft núna, en ég á eftir að gera svo mikið sem ég vil ekki missa af, spænskan er að koma hægt og rólega, skiptinemastelpurnar hérna eru yndislegar og fjölskyldan mjög fín. Ég mér ætla að klára þetta ár! 

Nokkrir skemmtilegir punktar: 

- Núna er svo mikil rigning að það rigndi í gegnum þakið á húsinu mínu á einum stað og ég og litli bróðir minn vorum á fullu að koma pottum og pönnum undir bunurnar, flott þak,gott þak......

- Í síðustu viku smakkaði ég bæði naggrís og krabba í fyrsta skipti. Naggrísinn var ágætur, krabbinn viðbjóður.

-Það er alltaf verið að skipta um dyravörð í skólanum,svo það er alltaf að verða erfiðara og erfiðara að fá að fara pínuu fyrr heim hehe! 

-Hænurnar hérna á heimilinu hata mig. Þær eru búnar að gera árás á mig tvisar þegar ég er að sækja þvottin minn útá snúrur. 

-Það er allt lokað hérna á sunnudögum nema matvörubúðirnar, sem er glatað, því á sunnudögum hefur maður oft ekkert mikið að gera og hengur bara heima í leti! 

-Ekvadorbúar eru ALLTAF seinir, tíu mínutur hjá þeim þýðir svona hálftími og þetta fer ekkert smá mikið í taugarnar á mér. Sérstaklega þegar ég er tilbúin á réttum tíma og þarf að bíða eftir t.d. fjölskyldu minni.

- Fékk fyrsta pakkann frá Íslandi um daginn, og hef sjaldan verið jafnánægð með að sjá venjulega íslenska sæng!!! Kemur sér svo vel, ég þarf ekki lengur að klæða mig í ullarföt á nóttunum. Takk mamma og pabbi.

Kem heim eftir aðeins 251 dag, sjáumst.

Svana (töff skrift)

Þessi soldið mikið búin að koma mér í gegnum fyrstu 2 mánuðina

hola

Fannst kominn tími til ad uppfaera thetta adeins, en eg er núna búin ad vera í Ecuador í heilan mánud, eda s.s 1/9 búin! Thetta er búid ad lída frekar hratt, enda mikid buid ad gerast en samt sem adur hafa sum augnablik verid rosaaalega long.

Talvan min er bilud, og verd tvi ad skrifa thetta i uppahalds heimilistolvu med spaensku lyklabordi, en tad a ekki ad skipta mali thar sem thetta verdur rosa skemmto blogg.

Sidasta helgi herna i Ecuador, var ein sú besta sem hefur verid. Vaknadi snemma um morguninn, tilbuin i 7 tíma ferdalag med skiptinema stelpunum, á 4 weeks camp hjá skiptinemum frá 4 stodum í ecuador, nánar tiltekid til Ibarra. Thar hitti ég Ólofu og djofull var rosalega gaman ad geta talad islensku! Ekki voru adstaedurnar slaemar heldur, 4 stjarna hótel, risa sundlaug í gardinum, 3 rétta máltídir og kraftmikil sturta á hverjum degi (aldrei myndi ég halda ad ég vaeri svona glod med thad) En tratt fyrir mikid af onytsamlegum fundum i stadinn fyrir ad busla i sundlauginni, tha var thetta ekkert smá gaman! Thratt fyrir smá sólbruna og svefnleysi!

Annars er ég búin ad gera fullt meira! Erum oft ad hittast skiptinemastelpurnar og erum ordnar allar mjog godar vinkonur og thaer eru alveg bunar ad koma mer i gegnum fyrsta manudinn! Erum bunar ad  ofnota uppahalds avaxtabarinn minn herna, ovideigandi ad eg og eigandinn erum ordnir trunadarvinir, fann lika nyjan hlaupastad,og dó naestum en meina, hreyfing er hreyfing. Einnig atti Valeria systir min afmaeli um daginn og thad var rosa gaman, serstaklega um kvoldid thegar vid forum allar skiptinemastelpurnar ad dansa med henni. Sidan for eg til Quito sidustu helgi, helgin byrjadi reyndar ekki vel thar sem eg aeldi og aeldi a leidinni,stelpan ordin veik. Tha kom sma heimthra, engin mamma til ad hjukra mer! En allt í gódu, thetta lagadist og a laugardeginum for eg í mall og á markad med Volu og party um kvoldid med systur minni herna i Quito. Svo atti Lisa afmaeli um daginn, thad var heldur ohefbundid afmaeli uppa fjalli lengst uti rassgati, en samt fannst folkinu herna bara vera edlilegt ad drekka uppa fjalli med tonlist i botn ur eitthverjum draslbíl og ískalt í thokkabot (thad er mjog kalt a kvoldin) endadi med tvi ad eg og Mariele bidum bara inni bíl, en thetta var upplifun! Svo forum vid skiptinema stlelpurnar lika i skemmtiferd til quito, ad sansa visaleyfi og kikja a markad. Held eg muni aldrei venjast thessari ferd til quito, sex timar i bil a omurlegustu vegum heims. Eg,Sara og Shannon gerdum lika heidarlega tilraun til ad versla i Guaranda, sem virkadi heldur betur ekki. Held eg hafi samt aldrei skemmt mer jafn vel vid budarap, matudum thad flottasta sem er til herna og já á ekki til ord.

Skólinn heldur líka áfram ad vera yndisleg skemmtun. Toku uppa tvi fyrir tveim vikum ad byrja lata okkur aefa marseringu, s.s. allir ad labba í takt í sólinni í 2 tíma á dag fyrir eitthverja hatíd sem var í sídustu viku. Rosa skemmtilegt alveg og fullt af nyju dralsi keypt til ad krydda upp buninginn góda, medal annars hvitir fermingahanskar og nylon sokkabuxur. Einnig var skylda ad vera i svortum haela skom, en ekki sens ad eg myndi klaedast teim og labba i 2 tima svo eg neitadi, og thetta var besa neitun fyrr og sidar thar sem stelpur voru ad drepast. Nema ég. Og já í thessari somu yndislegu marseringu thá leid yfir Soru, skiptinema frá finnlandi tannig ég og shannon vorum ad deyja úr áhyggjum á medan thessu stód, svona til ad gera thetta enn skemmtilegra.
Um daginn var lika kastad stórri gasbombu á skólalódina, allir í panik-kasti, nema eins og oft ádur vid skiptinemarnir, vissum ekkert hvad vaeri ad gerast og roltum bara nidur i park og fengum okkur avextasalat! En i dag eru fundir utaf thessari miklu sprengju, tvi engin vill vidurkenna hver sprengdi hana. Gaman af thvi. Held eg hafi samt aldrei klarad heilan venjulegan skoladag, thar sem thad eru alltaf eitthverjar hatidir,fundir og  svoleidis gaman sem vid skiptinemarnir sleppum bara og svo eru kennararnir hérna oftar veikir heldur en Buthman i skolanum heima, sem eg elska. Ég skil nefnilega ekkert í skólanum (nema uppahalds enskutímunum) og thvi eru heilir skoladagar frekar lengi ad lída. En eg redda mér, ég get fylgst med maurunum a golfinu og svona!

En já, lífid er ágaett i Ecuador eins og thid sjaid, og fjolskyldan min er rosa fin :) Er rosalega heppin med hana ,thar sem thad eru buin ad koma upp nokkur vandamál hjá stelpunum í baenum minum, en eg er buin ad vera eiginlega vandamalalaus! (Ef thad er ord)
Min helstu vandamál herna eru solbruni, ekki geta farid i sturtu a hverjum degi og eg borda of mikin ís........ En thetta eru engin storvaegileg vandamál, enda erum vid stelpurnar herna ad byrja oktober sem eitthvern megrunarmanud, sjáum hvernig thad virkar. Oktober má samt líka vera fljótur ad lída, ekki bara vegna thess ad tá endar "megrunin", heldur er planid ad fara à Pitbull tónleika 26 Okt ásamt krokkunum í Quito, thad verdur vonandi gaman! (hvernig getur thad ekki ordid gaman)

Annars er ekkert merkilegra ad fretta, sakna ykkar allra rosalega mikid og thad koma erfidir dagar skal eg segja ykkur, en aetla "meika" 10 mánudi! Sumar 2013 verdur rosa skemmtilegt skal eg segja ykkur!
Knus til ykkar mamma og pabbi og oll thid:*

Thangad til naest
Svana

11 dagar í Ecuador

Núna er ég búin að vera í Ecuador í 11 daga og venst lífinu betur og betur hérna. Þótt 11 dagar séu ekki mikill tími, þá er ég búin að upplifa svo margt hér, sem ég gæti aldrei hugsað um á Íslandi og er alltaf að sjá meira og meira afhverju ég valdi að gerast skiptinemi, þvílík upplifun!


Laugardagskoss

Núna sit ég inní tölvuherberginu í húsinu mínu, hlustandi á spænska tónlist því pabbinn minn hérna vill helst að ég sé alltaf með spænsku við eyrun svo ég læri hraðar, sem er bæði gott og slæmt, því ég fæ stundum alveg ógeð! En hann meinar vel svo allt í góðu.

Mér líkar alltaf betur og betur við bæinn minn hér. Þegar ég fékk þær upplýsingar fyrst um að ég væri að fara vera í Guaranda, nafn sem ég hef aldrei heyrt þá leyst mér ekkert á hann, mig langaði að fara í stóru borginrnar! En í dag er ég mjög ánægð með að vera í litlum bæ, að fá að fara útúr húsi ein (forrétindi), kynnast öllum skiptinemunum mjög vel þar sem við erum alltaf að hittast, annað en ef ég væri í höfuðborginni t.d.

En ég er búin að vera mjög upptekin síðustu daga, sem er gott, því minna sem ég er einmana, því minna sakna ég heim! Skólinn byrjaði síðasta þriðjudag hjá mér, og var ég fyrst sett í 5 bekk, eða með 15 ára krökkum. Það var smá vesen þegar ég kom og ætlaði að fá mér sæti, en þá var ekkert sæti fyrir mig svo ég þurfti að byrja fyrsta daginn á því að labba um skólan og sækja sæti fyrir mig (borð og stóll er fast saman hér, það óþæginlegasta sem ég veit), loksins fann ég sæti og tók það inní stofuna mína og tíminn hófst. Ég skil ekki neitt í skólanum, nema í ensku tímum og þá þarf ég að vera tala allan tíman, svo hinir krakkarnir (tala ENGA ensku) læri af mér. Jeij. Fyrsti enskutíminn minn einkenndist af því að ég var að rökræða við kennarann að ég héti Svana Þorgeirsdóttir, með "Þ" ekki "P", en hann trúði mér ekki því sá stafur væri ekki til. Frekar óþægilegt að standa fyrir framan alla reyna telja honum trú um það að þessi stafur sé til á Íslandi. En loksins mátti ég setjast.
Ég skipti svo um bekk í þessari viku, og er núna með 16 og 17 ára krökkunum, sem er aðeins skárra og einn sem talar ensku í bekknum og svona. Og ég skipti líka um enskukennara, sem er stór plús!

Skólinn hérna er samt svo allt öðruvísi en heima, í fyrsta lagi eru allir í skólabúning = allir eins, þótt sumar gells reyna krydda búninginn upp með klútum og svoleiðis! Hann byrjar klukkan 7 og er til síðasta lagi 1, stundum er ég búin í skólanum 10 útaf kennararnir mæta ekki og svona, veit aldrei neitt! Alla mánudaga fara allir í röð á skólalóðinni og marsera og syngja skólasönginn, vissi ekkert í hverju ég var lent þegar ég mætti í skólann í morgun! 
Það er ekkert mötuneyti hérna, bara sjoppa og svo fyrir utan "rimlana" á skólalóðinni eru fullt af sölukonum að selja ís og nammi og svona, soldil fangelsisstemmning, en við megum ekki fara út af skólalóðinni nema með leyfi frá kennara og það er maður sem vinnur við það að vakta hurðina.
En þetta venst, eins og allt annað!

Annars er alltaf eitthvað að gerast, eða ég finn mér eitthvað að gera. Fórum skiptinemastelpurnar saman á kaffihús aftur, ein átti afmæli og enduðum svo á körfuboltavelli með fullt af fólki að dansa ekvadorska dansa, veit ekki alveg hvort ég legg í það aftur þar sem ég gat varla gengið útaf harðsperrum í kálfunum og ekki bætir það að sokkarnir við skólabúninginn eru svo þröngir og þrýsta á kálfana! (væll).

Fór líka í fyrsta skipti út að hlaupa hérna, og það er án djóks eitt það erfiðasta sem ég hef gert! Vonandi vegna loftlagsbreytinga og hitanum, ekki útaf ég er í lélegu formi ehheh... En það venst eins og allt annað!
Átti líka yndislegan fimmtudag með Shannon, niðri bæ. Ekki á hverjum degi sem maður situr í 25 stiga hita í garðinum með naglalökk og nutella og brauð og glænýja ávexti! (mun samt endurtaka það!)

Fyrsta helgin hér í Guaranda var líka mjög skemmtileg. Á föstudaginn var ég búin í skólanum klukkan 10 (veit ekki enn afhverju) og allur bekkurinn fór í körfubolta á skólalóðinni. Svo um daginn fórum við fjölskyldan á ísrúnt og um kvöldið fór ég á stærsta körfuboltaleikinn hérna í Guaranda, eitthvern úrslitaleik um bikar sem ég veit ekki hvernig endaði því það urðu eitthver slagsmál og annað liðið hvarf. Verður örugglega nýr leikur. En fór svo með Valeriu,systir minni hérna og vinkonum hennar á dansklúbb hérna sem var fínt, þótt meðalaldurinn í hópnum var svona 26-30.


Laugardagurinn fór svo í ferð með skiptinemastelpunum til Salinas,sem er bær hérna rétt hjá Guaranda. Salinas er mjög mikill ferðamannabær, enda margt hægt að skoða þar. Við ferðuðumst á frekar skemmtilegan máta, en við sátum aftan á pallbíl alla leiðinna, frekar gaman! Við byrjuðum á því að skoða allar verksmiðjurnar, en þarna er meðal annars fótboltar búnir til og súkkulaði og ostar, og fórum svo að skoða ýmis náttúrufyribæri og enduðum á pizzastað. Mjög skemmtileg ferð, alltaf gaman að hittast allar :) Svo um kvöldið fór ég með Shannon og tveim vinum okkar að "dansa" eins og það er kallað hérna, á sama skemmtistað og kvöldið áður, og var það mjög gaman - þótt ég eigi eftir að venjast tónlistinni hérna!




Fyrir - Eftir

Á sunnudaginn fór ég með fjölskyldunni uppí sveit, og þá kom sko menningarsjokkið. Við fórum í heimsókn til bróður pabbans hérna, en hann býr enn á sveitabýlinu sem foreldrar þeirra áttu. Það var allt saman mjög skítugt, gamalt og ALLLT útí dýrum, taldi 15 ketti, hænur vappandi um stofuna og fullt af hundum og svona. Svo þegar kom að matartíma var bara ein hænan tekin, drepinn inní eldhúsi,plokkað af henni fjaðrirnar og sett útí pott. Nammi... ég var í sjokki.

Við fórum svo að skoða akurinn þeirra, tekinn maís með heim og svona (sem ég fékk í hádegismat í dag..) Svo þegar við komum heim þá fórum við út að borða, þá meina ég út að borða. Sátum inní litlu "partý" tjaldi og gömul kona var að elda fyrir okkur. Í matinn var eitthverskonar soðin mais með osti og kaffi. Týpískur ekvadorskur kvöldmatur.
Ákkurat núna líður mér mjög vel og alltaf eitthvað að gerast, en er soldið hrædd um að um leið og mér mun leiðast þá mun heimþráin koma aftur. En ég var búin að búa mig undir þetta, eina stundina er allt geðveikt gaman, aðra mjög erfitt og gengur bara upp og niður :) vonandi mun þessi tími endast lengi!!

En sakna ykkar allra rosalega mikið, fyrir utan veðrið, er búin að heyra að það sé skítakuldi núna á Íslandi, get ekki sagt að mig langi mikið þangað núna!

Þangað til næst:)
Svana

Loksins komin á áfangastað

Núna sit ég inní stofu, þar sem ég get ekki verið á netinu inní herbergi, vel gert Ekvadorsk nettenging.. nei segi svona, fínt að hafa net yfirhöfuð :) En klukkan hér er í kringum hálfátta og ég er að deyja úr þreytu en langar að segja ykkur aðeins hvað ég hef verið að gera! (afþví að ég hef ekkert betra að gera)

Skvísur í Quito

Mamma og pabbi hérna úti - já ég er stærst í fjölskyldunni minni.

En ætla segja ykkur aðeins frá ferðalaginu, en það byrjaði svoldið skringilega. Við hittumst öll á flugvellinum hjá kaffi tár, nema fjölskyldan hennar Unu, því pabbi hennar var að sækja vegabréfin okkar,sem áttu að koma með flugvél aðeins fyrr, en auðvitað klikkaði það og Una hringdi og sagði að það væri aðeins eitt vegabréf fundið og ekki væri vitað um hin, þannig við tók meiri bið og við heyrðum talað um að það gæti orðið lengri frestun á ferðalaginu og svoleiðis, en loksins fundust þau á pósthúsinu í Reykjavík (ekki hugmynd afhverju) og voru send með leigubíl uppá flugvöll, hálftíma fyrir fyrsta flugið okkar, soldið stressandi! Þá var drifið í því að kveðja, og fellt nokkur tár en svo liggur við hlupum við að gate-inu okkar og ferðalagið hófst. Fyrsta flugið var flug til Boston og tók það að mig minnir sirka 5 tíma. Þá tók við áframhaldandi ferðalag, langar raðir og allskonar vesen en við trítuðum okkur aðeins eftir á með Dunkin Donuts og kaffi! Svo tók við 3 og hálfstíma flug til Miami, þar sem við höfðum mjög stuttan tíma til að komast að gate-inu okkar og í flug, en þar sem við vorum nánast dauð úr hungri, tókum við smá áhættu og settumst á veitingastað og fengum okkur að borða, eftir langa bið! Svo hlupum við að gateinu, allir smá pirraðir og segja okkur að drífa okkur og svona, en meina ég var södd og það var fyrir bestu! Við tók 4 tíma flug á ný og sá ég ekki fram á spennandi tíma, en viti menn við hliðiná okkur Gunnari sat gull af manni og spjallaði við okkur um Ekvador alllan tíman og meira segja bauð okkur öllum ef við vildum að koma á "býlið sitt" rétt fyrir utan höfuðborgina ef við vildum, sýndi okkur myndir og allt og þetta er alveg eins og paradís! Hver veit nema maður skelli sér þangað einn góðan veðurdag (og nei hann er ekki pedo, börnin hans voru þarna með honum) Þegar við loksins lentum var klukkan cirka 5 á Íslandi, og vorum við þá búin að feðast í næstum því sólahring og þreytan farin að segja veeel til sín, og eina sem við hugsuðum um var að komast í rúm og fara sofa, og þá birtist Sebastian (yfirmaður AFS í Quito) eins og engill og henti töskunum okkar í skottið á ferðabíl og sagði okkur að nú yrðum við keyrð á hótel og hann myndi hitta okkur í fyrramálið, hef held ég aldrei verið jafn fegin (nennti engan vegin að keyra í 5 tíma í viðbót að borginni minni) Þegar við komum á hótelið var það fyrsta sem við sáum að það var internet i boði svo allir fóru aðeins á netið áður en við fórum að sofa.

Næsta morgun vöknuðum við öll um 7 leytið, aðalega af því hann Gunnar dró frá gluggatjöldin og gat ekki sleppt því að segja hátt VÁ, og litum við öll útum gluggann, shiii annað eins útsýni hef ég ekki séð! En við fórum svo niður í morgunmat um hálfníu og það sem beið okkur var ristabrauð og sulta, what a breakfest eftir allt ferðalagið en okei allt í góðu, borðuðum og fórum svo að huga að brottför þegar Sebastian birtist og sagði að engin af okkur væri að fara strax svo við gætum slakað á, og minnti okkur á hádegismat klukkan 2. Við nenntum engan vegin að fara aftur að sofa svo við höfðum okkur til og fórum í göngutúr um Quito, kíktum í búðir, borðuðum versta bakarísmat í heimi og allskonar túristalega hluti. Quito er voða voða falleg, eins og sést á myndunum! Svo tók við chill og matur þangað til Ólöf var fyrst sótt, svo Una og Gunnar og ég beið ein á hótelinu... En svo kom Sebastian og við fórum að kveðja Unu og Gunnar (aftur) á flugvöllinum því þau áttu að fara í flug til síns heimabæ. Soldið erfitt að kveðja þau!  Svo var ég keyrð til "frænku" minnar, sem býr í risa risa risa stóru húsi í ríka hverfinu í Quito, held ég hafi talið svona 6 stofur. En ég kíkti í tölvunna hjá henni og sofnaði svo í sófanum. Vaknaði svo við óþægilegt augnaráð frá kettinum hennar og fékk að borða hjá henni, og loksins kom hostfjölskyldan mín og sótti mig (Mamman,pabbin og yngsta systirinn sem býr í Quito) Við fórum fljótlega af stað og förinni var heitið í íbúðina hjá systir minni, og mér var sagt að ég yrði þar yfir helgina og myndi svo fara til Guaranda á sunnudegi og leist mér bara ágætlega á það!

Vaknaði morgunin eftir og fór niður og fékk morgunmat. Mamma þú getur verið stolt af því hvað ég borðaði, ommulettu með fullt af grænmeti og drasli! Svo fór ég í moll með systur minni hérna, og keypti mér m.a. buxur og skó fyrir skólann! Svo var bara leti og hádegismatur (Fiskikartöflusúpa,borðaði hana líka mamma) fór svo með host-mömmu minni í klippingu. Svo var bara leti um kvöldið aftur og sofnaði snemma!

Sunnudagurinn rann upp bjartur og fagur (nei ok djók) og við hentum í okkur morgunmat, fyrsti venjulegi maturinn sem ég bragðaði í Ekvador (Samloka með osti og kakó) og svo pakkaði ég og við lögðum af stað til Guaranda í litla bílnum þeirra , ekkert það þæginlegasta en ég meina ég hafði bók og ipod, síðan eru þetta bara rétt rúmir 5 tímar.. En við stoppuðum samt nokkru sinnum,meðal annars í fallegasta krikjugarði sem ég hef séð og fórum á leiðið hjá systir hostpabba míns og allir voru að biðja og svona, skildi ekki orð en þetta var samt sem áður mjög fallegt. Loksins vorum við komin til Guaranda og þá hitti ég Valeriu, hostsystir mína sem ég er búin að spjalla mest við og litla strákinn hennar sem er algjör dúlla! Einnig tóku á móti mér 3 hundar og svo köttur inni og einnig var mér sagt frá 10 hænunum útí garði, sem ég átti eftir að kynnast betur...
Ég er með sér herbergi,sem er alveg ágætt bara og sér klósett sem er mjög fínt. Húsið er frekar stórt og fínt miðað við bæinn, eða skiljiði, myndi kannski ekkert vera talið gott á Íslandi, en hér er það mjög fínt. Ég pakkaði uppúr töskunum, fór og fékk mér að borða og sofnaði svo um 10-11. Skrýtið hvað maður er alllltaf þreyttur hérna, útaf öllu sem maður er að inntaka.

Vaknaði klukkan fimm í morgun þegar hel**** hanin galaði á fullu endalaust, góð byrjun á deginum.. En í dag átti að vera fyrsti skóladagurinn minn en svo sagði hostsystir mín að ég þyrfti ekkert að mæta útaf það væri bara verið að fara tala endalausa spænsku og ég myndi ekkert hafa gaman af því, og ég  var eiginlega bara frekar fegin (sérstaklega því þá get ég beðið í 1 dag í viðbót með að klæðast viðbjóðslegasta skólabúning fyrr og síðar). En í staðin fór ég með litla bróðir mínum (strákur hostsystir minnar) á skólasetninguna hans, sem var frekar gaman því þar kynntist ég öðrum skiptinema sem heitir Sara og er frá Finnlandi, og loksins gat ég þá talað við eitthvern! Einnig hitti ég Host fjölskylduna hennar sem er búin að vera mjög dugleg að spjalla við mig á facebook, ég veit ekki alveg afhverju, og mamma hennar var þvílíkt glöð að sjá mig því hún ætlaði að kynna mig fyrir syni sínum sem hún gerði og ég var allan tíman að reyna forðast að vera nálægt honum (sem var mjög erfitt) En þetta var samt ágætt að hitta annað fólk og svona, hitti einnig íslenska stelpu sem er hérna í heimsókn, gott að geta talað við hana líka! (gleymdi samt að setja á mig sólarvörn og mun ekki gera það aftur:S:S)  Fór svo í göngutúr með Valgerði, leyfði mér aðeins og smakkaði geggjaðan ís ásamt frönskum, kem spikfeit heim...Svo fórum við á kaffihús með skiptinemunum sem eru hérna í bænum mínum, sem var ágætt, pirrandi að skilja ekki neitt, meðan flestar tala spænsku, en þetta kemur :)

Er núna búin að segja frá því helsta sem ég hef verið að gera! Voða óspennandi enn sem komið er, en svo byrjar skólinn á morgun og svona, vonandi verður allt betra þá :) Fjölskyldan mín er samt mjög góð og vill allt fyrir mig gera, bara erfitt að aðlagast að svona breyttum aðstæðum en bærinn er mjög fátæklegur, þrátt fyrir að það séu margir fallegir staðir á honum. En þetta er svona erfitt fyrst, er að læra tungumálið meira og meira með hverjum deginum sem líður og svona!
En sakna ykkar allra rosalega mikið, og skrýtin tilhugsun að ég muni ekki getað séð ykkur næstu 10 mánuðina:(

En ætla reyna vera jákvæð!
Þangað til næst
Svana

Aðeins 2 vikur í brottför

Ég er að fara út sem skiptinemi til Ecuador eftir tæpar 2 vikur. Sumarið hefur svoleiðis flogið hjá og allt í einu er ég bara aaalveg að fara. Ég veit ekki alveg hvort ég sé meira spennt eða stressuð, en það er frekar skrýtið að hugsa til þess að eftir aðeins 13 daga, þegar allir hérna heima eru að fara byrja í skólanum og svona þá er ég að fara fljúga langt langt í burtu og fara til fjölskyldu sem ég hef aldrei hitt áður í lífinu og fara vera þar í næstum heilt ár. En þetta er mín ákvörðun, og ég ætla reyna mitt besta til þess að þetta verði ógleymanlegt og vonandi, eitt besta ár lífs míns.

En verð að henda inn smá basic staðreyndum um landið. Það er staðsett í Suður-Ameríku með landamæri að Colombiu í norðri en Perú í austri og suðri en í vestri er aðeins Kyrrahafið. Landið er þekkt fyrir það að miðbaugur jarðar liggur þvert í gegnum það, sem er geggjað og einnig fyrir Galápagos eyjarnar sem ég ÆTLA að heimsækja eitthvern daginn. Örugglega einn fallegasti staður sem ég hef séð á myndum.

Ég mun búa í "litlum" bæ sem heitir Guaranda, 250 km frá höfuðborginni. Hann er staðsettur soldið ofarlega í fjöllunum,  Þar búa um 26 þúsund manns og er hann víst mjög vinsæll ferða mannabær. Bærinn virðist vera mjög fallegur og vel skipulagður.

Hann er þekktur fyrir eitt stærsta Carnival í Ecuador, sem er vikulöng hátíð í febrúar. Þarna er víst stundum aðeins vandamál með rafmagn og vatn, en ekkert alvarlegt (vonandi!!). Ég er komin með svona "welcome" fjölskyldu, sem ég mun vera hjá í byrjun, en gæti hugsanlega endað á því að vera þar allan tíman eða kannski bara 1 viku, það er ekkert víst!

 Fjölskyldan er mjög ólík minni, en pabbinn Augusto  er 74 ára, kennari á eftirlaunum, mamman, Lupi er 54 ára og svo býr dóttir þeirra, Valeria 26 ára þar ásamt manni sínum og 6 ára syni.

Ég er aðeins búin að vera í sambandi við þau og lýst mér bara mjög vel á þau og hef einnig heyrt að þetta fólk sé bara rosalega gott og sé heppin að fá að kynnast því. 

Mér finnst  samt erfitt að vita ekki hvað ég mun vera hjá þessari fjölskyldu lengi, farið að langa til þess að fá þetta allt bara alveg á hreint! En ég verð bara að taka öllu sem gefst og gera það besta úr því, þarf maður ekki alltaf að reyna hugsa þannig í svona stöðu!

En komið gott í bili - þangað til næst,

Svana.

http://www.youtube.com/watch?v=P86fPsC_cCQ