Lífið í Ecuador

Núna er rigningatímabil að byrja í Guaranda sem sökkar. Á morgnana er yfirleitt sól og hlýtt, sem er must því annars myndi ég deyja úr kulda í skólabúningnum. Svo eftir hádegi koma skýinn og á byrjar að rigna með kvöldinu. En þetta stendur bara yfir í 2-3 mánuði svo ég lifi þetta af.

Ég ætlaði að reyna skrifa um daglega lífið mitt hér, hvernig daglega rútínan er og svona en komst þá að því að það er ekkert svoleiðis til hérna. Ég veit aldrei hvernig skóladagurinn verður, hvað ég muni gera yfir daginn (yfirleitt) og hvernig kvöldin verða. Veit ekki einu sinni hvað ég muni fá í hádegismat. Gott dæmi um mjög týpiskan dag í Guaranda var gærdagurinn sem var mjög skrautlegur. Byrjaði á því að þurfa taka ein strætó í skólann þar sem fjölskyldan mín ákvað að skella sér til Rió Bamba að sinna erindum og mér langaði ekki með, hafði á tilfinningunni að Shannon myndi þurfa á mér að halda í skólanum sem reyndist rétt. Eftir verstu strætóferð lífs míns þar sem strætóinn var fullur af fólki og ég gat ekki hreyft mig þá var ég loksins mætt í skólann, á réttum tíma! Heilsaði öllum sem voru komnir með koss á kinnina og settist í sætið mitt, þreytt en búin að sætta mig við staðreyndina að þurfa komast í gengnum tvöfaldan eðlisfræðistíma á spænsku. En svo varð ekki því um leið og tíminn átti að byrja fékk ég sms frá Shannon sem sagði mér að koma út, strax og um leið og ég kom út byrjaði hún að hágráta. Það eru erfiðir tímar í gangi hjá henni, hún er þjónn fjölskyldu sinnar í réttum orðum. En eftir erfiðan morgun, þá fór bekkurinn í körfubolta, og svo átti að vera leikfimi en það var ekki, og við Shannon ætluðum að fara heim en þá hittum við leikfimiskennarana sem báðu okkur um að koma hlaupa með hinum, fengum far hjá þeim uppá völl meðan allir hinir löbbuðu (prinsessustælar) þeir skipuðu okkur að hlaupa 10 hringi. Kláruðum það, ásamt öðrum æfingum og ætluðum að fara rölta heim en Shannon vildi frekar standa aftan á pikkupp, því var næst á dagskrá að spotta svoleiðis bíl sem reyndist ekkert vandamál og skemmtum við okkur vel á leiðinni heim! Eða ég gat ekki farið heim þar sem ég er ekki með lykil að húsinu, svo ég fór til Mariele og fékk að koma í hádegismat þar. Hef aldrei borðað jafn mikið, því ég vildi ekki vera dónaleg að leyfa mat. En svo fór ég til Shannon og lékum við bróðir hennar og gerðum te, smá húsverk auðvitað... Eftir það fórum við á markaðinn og enduðum svo á því að hitta hinar stelpurnar og fórum á Teraza sem er skemmtistaður hér, að horfa á landsleikinn. Elska hvað það er mikil stemning í kringum landsleiki hérna, fólk fær frí í vinnu, allir eru í gulum bolum og svona gaman! Eftir leikinn fór ég svo út að borða á pizzastað með Valeriu, mömmu og Völu og Lisu frá frakklandi. Kom svo loksins heim um 9 og var uppgefin eftir daginn, og sofnaði í öllum fötunum. Vaknaði svo í morgun, orðin hálfslöpp, og er því bara búin að hafa það kósý í dag, enda óspennandi veður og hljómar mun betur að sitja inní, horfa mynd og drekka heitt kakó. 

Dagarnir hérna eru því mjög misjafnir, sérstaklega skólinn þar sem við skiptinemarnir fáum eiginlega að gera það sem við viljum. Eins og í síðustu viku þegar ég og Shannon fórum held ég í 4 leikfimistíma á einum degi, bara því okkur vantaði hreyfingu! Sakna smá að hafa svona smá rútínu, en þegar ég hugsa um hvernig rútínan var á Íslandi, vakna,æfing,skóli,sofa/læra,æfing þá er þetta líka fín tilbreyting, allavega í eitt ár.

Pís and löv 

Síðustu helgi fór ég með fjölskyldunni á stað sem heitir Zalampe, sem er cirka 2 tímar frá Guaranda. En þessir 2 tímar skipta miklu í sambandi við veðurfar, því um þarna var um 30 stiga hiti og mér hefur sjaldan verið jafn heitt. En það var samt fínt að komast smá í burtu, tana smá, synda í læknum, kynnast öðruvísi stöðum og þar á meðal moskituflugunum sem létu fæturnar á mér ekki í friði og er öll útí bitum!
 Þarna er gríðarlega mikil fátæk og ég eiginlega skil ekki hvernig fólk getur búið þarna alla sína ævi, ekki bara vegna fátæktarinar heldur líka vegna þess að þetta er svo pínu,pínu,pínu lítið og ekker tað gera þarna. Og til að bæta við þá er ekkert símasamband né netsamband þarna heldur. S.s þetta var mjög fín helgi, en það var líka mjög gott að komast "heim".

Greyið greyið löppin mín:(

Smá "systkina" myndataka fyrir laugardagsgaman

Þar síðusta helgi var líka fín, á föstudagskvöldið var planið að fara á tónleika með skipitnemastelpunum, vorum bara þrjár sem komust, og þetta var það fyndnasta sem ég hef séð og við ákvuðum að eyða ekki föstudagskvöldi að horfa á þetta svo við kíktum út, smá rúnt og kósý. Á laugardeginum vaknaði ég við heldur betur skrýtnar aðstæður, en fjölskyldan mín var öll mætt í eytt herbergi að plokka maís og ég varð að gjöra svo vel að hjálpa þeim. Frekar skrýtin morgun en hann tók enda og kvöldið kom og ég fór til Shannon (soldið mikið fastar saman) og við gerðum okkur til og fórum út að "dansa" ásamt Mariele, og svo sleepover, djöfulsins dúllur maður. Vöknuðum reyndar snemma og undirbjuggum morgunmat auðvitað, eins og ég sagði hún er þjónn fjölskyldu sinnar. 

Plokka maís, sú allra ferskasta

Helgarnar hérna eru mjög skemmtilegar, alltaf eitthvað að gerast þá og svona. Reyndar þarf maður alltaf að fara mjög varlega, því umferðin er skelfileg hérna um helgar og allir drekka og keyra og svona. Urðu tvö bílslys fyrir utan húsið mitt þessa helgi, og í bæði skiptin var ég nýkominn heim, sem betur fer. 

Ég á líka ekvadorskavini, sem eru mjög fínir krakkar,bekkjafélagarnir mínir eru rosa fínir, sérstaklega stelpurnar en þær eru alveg að hjálpa mér mikið í skólanum og svona, buðu mér líka í sleepover síðasta miðvikudag sem var rosalega skrautlegt. Krakkar hérna á mínum aldri, sérstkalega stelpur mega ekki mikið fara út og þess vegna er ég alltaf með skiptinemastelpunum, svoleiðis er það bara hér! Stelpan sem var að halda "sleepoverið" þurfti að biðja um leyfi og tók það sinn tíma, bara til þess að labba á móti stelpu hérna, því hún var ekki alveg viss hvar húsið hennar var, og klukkan var rétt um átta. Veit ekki alveg afhverju þetta er svona, aðalega vegna þess að Guaranda er svo minnst hættulegi bær í heimi! Bara allt svo öðruvísi hér, krakkar á Íslandi eru svo miklu,miklu frjálsari og ég held að það sé bara miklu betra, hérna eru margir svo háðir foreldrum sínum og frekar barnalegir ef ég á að segja eins og er.

Annars líður mér ágætlega þessa dagana, næstum búin að vera hér í 2 mánuði og aðeins rétt rúmir átta eftir! Líður svo hratt og mér langar eiginlega voða lítið heim ákkurat núna,þótt ég sakni allra rosalega mikið og heimþráin kemur soldið oft núna, en ég á eftir að gera svo mikið sem ég vil ekki missa af, spænskan er að koma hægt og rólega, skiptinemastelpurnar hérna eru yndislegar og fjölskyldan mjög fín. Ég mér ætla að klára þetta ár! 

Nokkrir skemmtilegir punktar: 

- Núna er svo mikil rigning að það rigndi í gegnum þakið á húsinu mínu á einum stað og ég og litli bróðir minn vorum á fullu að koma pottum og pönnum undir bunurnar, flott þak,gott þak......

- Í síðustu viku smakkaði ég bæði naggrís og krabba í fyrsta skipti. Naggrísinn var ágætur, krabbinn viðbjóður.

-Það er alltaf verið að skipta um dyravörð í skólanum,svo það er alltaf að verða erfiðara og erfiðara að fá að fara pínuu fyrr heim hehe! 

-Hænurnar hérna á heimilinu hata mig. Þær eru búnar að gera árás á mig tvisar þegar ég er að sækja þvottin minn útá snúrur. 

-Það er allt lokað hérna á sunnudögum nema matvörubúðirnar, sem er glatað, því á sunnudögum hefur maður oft ekkert mikið að gera og hengur bara heima í leti! 

-Ekvadorbúar eru ALLTAF seinir, tíu mínutur hjá þeim þýðir svona hálftími og þetta fer ekkert smá mikið í taugarnar á mér. Sérstaklega þegar ég er tilbúin á réttum tíma og þarf að bíða eftir t.d. fjölskyldu minni.

- Fékk fyrsta pakkann frá Íslandi um daginn, og hef sjaldan verið jafnánægð með að sjá venjulega íslenska sæng!!! Kemur sér svo vel, ég þarf ekki lengur að klæða mig í ullarföt á nóttunum. Takk mamma og pabbi.

Kem heim eftir aðeins 251 dag, sjáumst.

Svana (töff skrift)

Þessi soldið mikið búin að koma mér í gegnum fyrstu 2 mánuðina